Dit ben ik

Hai, goed dat je er bent!

Nukkige baby, lief en gehoorzaam kind, rebelse puber, feestende jong volwassene en verliefd op de liefde. Dikke poema vanaf 2002, extreem aangepast en een pleaser vanaf ongeveer diezelfde tijd. De weg ingeslagen naar liefdevol onaangepast vanaf 2019. ZZP’er vanaf datzelfde jaar en de 1e mijlpaal naar een leven dat bij mij past in plaats van een leven dat vooral anderen goed uitkomt. 

Balans in het accepteren van uitersten: introvert en extreem uitbundig, humoristisch en loeichagrijnig, Sopranos en spiritualiteit, metal en oude soul. Zoet en hartig, zout en zuur. Liters water en vele glazen wijn. Een warme oodie en een koude douche. Allemaal fijn. Op mijn baggerlijst staan onder andere het Wandelen zonder Doel, dingen die pijn doen aan mijn oren zoals Coldplay, schuurmachines, en tandartsboren. 

Een rijk leven met veel ups en downs, met verlies van dierbaren en het op mijn pad komen van mooie mensen. Werk dat verschrikkelijk was en werk dat prachtig is. Collega’s en leidinggevenden die me inspireren en irriteren, me welkom heten en buitensluiten, en me daarmee, ieder op hun manier, zoveel leren. 

Terugkijkend is de periode van aanpassen en pleasen de minst gezonde en gelukkige tijd geweest. Proberen te passen in alles wat mensen om me heen verlangen, wat regels voorschrijven, wat missie, visie en strategie van een organisatie beogen. Mijn uiterste best doen om iedereen tevreden te houden, voor iedereen te zorgen, advies te geven (bij voorkeur ongevraagd), grenzeloos zijn tot het punt dat ik zelf niet meer wist wie ik was, wat ik leuk vind, wat ik wil, waar ik in geloof. Conflictvermijdend tot en met, omdat de gedachte dat iemand me niet lief en aardig vind, onverdraaglijk was.

 

In 2019 realiseerde ik me dat als ik dit vol zou houden, ik mezelf gigantisch tekort zou blijven doen. En daarmee ook de wereld. Want een mens dat zo gehoorzaam en aangepast is, draagt niet bij aan een leukere en gezondere wereld. 

Inmiddels vind ik langzaam maar zeker de weg naar liefdevol onaangepast. De weg naar mijn eigen krachten en talenten, passies en plezier, mijn energiebrengers, en helderheid over waar ik op leegloop, de energievampieren. 

Ik heb veel passies en interesses. Ondanks alle adviezen  over specialiseren, focus aanbrengen (want dat heurt!), heb ik omarmd dat dat niet bij me past. Ik wil niet kiezen, en doe dat dus ook niet. Al mijn kennis, ervaring, passies en interesses dragen samen bij aan wie ik ben en hoe ik in de wereld sta. En breng ik dat allemaal mee om mijn bijdrage te leveren aan een wereld vol autonomie, verbinding, echt contact, en wijsheid.

Mijn motto

“Humor is altijd gepast, zelfs en vooral in de donkerste tijden”